Hysteria2 یا VLESS Reality: کدام پروتکل را به کار ببریم
مقایسهٔ دو پروتکل مدرن VPN: QUIC روی UDP در برابر TLS روی TCP. سرعت در اتصال‌های پرافت، وضعیت وقتی UDP محدود است، ظاهر هر کدام روی شبکه و اینکه Colitu چگونه به‌جای شما انتخاب می‌کند.
Hysteria2 و VLESS Reality دو تا از حالت‌های اتصال در Colitu هستند. هر دو برای شرایط متفاوتی ساخته شده‌اند و تفاوت عملی‌شان به یک انتخاب برمی‌گردد: لایهٔ انتقال زیرین. Hysteria2 روی UDP کار می‌کند و VLESS Reality روی TCP. این راهنما توضیح می‌دهد که این موضوع برای سرعت، برای شبکه‌های محدودکننده و برای آنچه ناظر شبکه می‌بیند چه معنایی دارد و هر کدام چه زمانی انتخاب بهتری است.
Hysteria2 در یک نگاه
Hysteria2 یک پروتکل پروکسی بر پایهٔ QUIC است؛ همان لایهٔ انتقال مبتنی بر UDP که HTTP/3 از آن استفاده می‌کند. دست‌دهی همان TLS 1.3 استاندارد است و سرور یک گواهی معتبر ارائه می‌دهد. درون اتصال، برنامه با یک درخواست HTTP/3 احراز هویت می‌کند و درخواستی که اطلاعات ورود ندارد همان پاسخی را می‌گیرد که یک سرور وب معمولی می‌دهد. هر اتصال TCP دستگاه شما یک جریان QUIC جداگانه می‌گیرد و ترافیک UDP مانند تماس‌ها، بازی‌ها و DNS به‌صورت datagram های QUIC منتقل می‌شود.
VLESS Reality در یک نگاه
VLESS Reality پروتکل پروکسی بسیار ساده‌ٔ VLESS را با Reality ترکیب می‌کند؛ لایه‌ای از TLS 1.3 که به گواهی اختصاصی نیاز ندارد. برنامه دست‌دهی‌ای را آغاز می‌کند که نام یک وب‌سایت واقعی شخص ثالث را دارد و اثر انگشت Chrome را تقلید می‌کند. یک بلوک کوچک احراز هویت درون ClientHello پنهان می‌شود. اگر معتبر باشد، سرور خودش دست‌دهی را کامل می‌کند و تونل برقرار می‌شود؛ اگر نباشد، اتصال بایت‌به‌بایت به همان وب‌سایت واقعی منتقل می‌شود. Colitu همچنین XTLS Vision را فعال می‌کند که الگوی «TLS درون TLS» ناشی از HTTPS تودرتو را کم‌رنگ می‌کند.
لایهٔ انتقال: QUIC روی UDP در برابر TLS روی TCP
تفاوت اصلی همین‌جاست.
- Hysteria2 از QUIC روی UDP استفاده می‌کند. جریان‌های درون یک اتصال مستقل از هم‌اند، بنابراین بستهٔ گمشده در یک جریان بقیه را معطل نمی‌کند.
- VLESS Reality از TLS 1.3 روی TCP استفاده می‌کند. این یک جریان بایتی مرتب است و همان نوع اتصالی است که مرورگر به هر وب‌سایت HTTPS برقرار می‌کند.
هیچ‌کدام در همهٔ شرایط بهتر نیست؛ هر یک به شبکه‌های متفاوتی می‌خورد.
سرعت در اتصال‌های پرافت
کنترل ازدحام کلاسیک TCP هر بستهٔ گمشده را نشانهٔ پرباری مسیر می‌داند و سرعت را کم می‌کند. در دادهٔ همراه، Wi-Fi شلوغ یا مسیرهای طولانی بین‌المللی، بسته‌ها اغلب به دلایل دیگری مانند تداخل یا سیگنال ضعیف گم می‌شوند. آن‌وقت TCP بی‌دلیل کند می‌شود و دیر به حالت عادی برمی‌گردد.
Hysteria2 کنترل ازدحام مخصوص خودش را دارد که Brutal نام دارد. وقتی پهنای باند در دسترس معلوم باشد، با همان نرخ به ارسال ادامه می‌دهد و افت را با ارسال مجدد جبران می‌کند. اگر پهنای باند تنظیم نشده باشد به BBR برمی‌گردد که به‌جای واکنش به هر بستهٔ گمشده، پهنای باند را تخمین می‌زند. نتیجه، گذردهی پایدارتر در اتصال‌های پرافت است. چون ترافیک UDP به‌صورت datagram جابه‌جا می‌شود، تماس‌ها و بازی‌ها هم سود می‌برند.
VLESS Reality مثل هر پروتکل TCP رفتار می‌کند. در یک اتصال پایدار سیمی یا Wi-Fi با افت کم، خوب کار می‌کند و Vision سربار را پایین نگه می‌دارد. در اتصالی با افت زیاد کند می‌شود و Hysteria2 معمولاً آنجا سریع‌تر است.
وقتی UDP در شبکه محدود است
برخی شبکه‌های سازمانی، هتل، دانشگاه و موبایل UDP یا QUIC را محدود می‌کنند. در چنین شبکه‌ای Hysteria2 نمی‌تواند وصل شود یا کند کار می‌کند. اینجا VLESS Reality انتخاب قوی‌تری است، چون روی TCP اجرا می‌شود و هر جا HTTPS معمولی کار کند، آن هم کار می‌کند.
دربارهٔ شبکه‌هایی که با QUIC به آدرس‌های ناآشنا متفاوت از TCP رفتار می‌کنند نیز همین صدق می‌کند. راهنمای محدود بودن UDP: چه معنایی برای VPN شما دارد دلایل و راه‌های مقابله را شرح می‌دهد.
هر کدام روی شبکه چه شکلی دارند
- Hysteria2 شبیه HTTP/3 به یک وب‌سایت با گواهی معتبر دیده می‌شود. ناظر منفعل ترافیک QUIC می‌بیند و یک پروب بدون اطلاعات ورود پاسخ یک سرور وب عادی را می‌گیرد.
- VLESS Reality شبیه یک دست‌دهی TLS 1.3 با یک وب‌سایت واقعی شخص ثالث دیده می‌شود، با اثر انگشتی شبیه مرورگر. پروبی که کلید ندارد به همان وب‌سایت منتقل می‌شود و گواهی و صفحه‌های واقعی آن را می‌بیند.
هر دو به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که اتصال شبیه ترافیک وب معمولی باشد. تفاوت در روش است: یکی با گواهی اختصاصی و HTTP/3، دیگری با قرض گرفتن دست‌دهی یک وب‌سایت واقعی.
کنار هم
| Hysteria2 | VLESS Reality | |
|---|---|---|
| انتقال | UDP، QUIC | TCP |
| دست‌دهی | TLS 1.3 درون QUIC | TLS 1.3 همراه Reality |
| ظاهر | HTTP/3 به سایتی با گواهی معتبر | دست‌دهی TLS با یک وب‌سایت واقعی شخص ثالث |
| کنترل ازدحام | مخصوص خودش (Brutal؛ بدون پهنای باند تنظیم‌شده BBR) | TCP کلاسیک |
| اتصال‌های پرافت (موبایل، Wi-Fi شلوغ) | سرعت را خوب نگه می‌دارد | مثل هر پروتکل TCP کند می‌شود |
| تماس و بازی | UDP به‌صورت datagram | درون جریان TCP |
| جایی که UDP محدود است | وصل نمی‌شود یا کند است | کار می‌کند |
| واکنش به پروب | مثل سرور وب پاسخ می‌دهد | به وب‌سایت واقعی منتقل می‌شود |
| اتصال پایدار سیمی یا Wi-Fi | بسیار خوب | بسیار خوب |
پس کدام را به کار ببریم؟
- گوشی با دادهٔ همراه، Wi-Fi شلوغ یا دور، مسیرهای طولانی، تماس و بازی: Hysteria2.
- شبکه‌ای که UDP یا QUIC را محدود می‌کند یا Hysteria2 در آن وصل نمی‌شود: VLESS Reality.
- اتصال پایدار با افت کم: هر دو خوب کار می‌کنند.
به یاد داشته باشید که هیچ روشی ضمانت دائمی ندارد. شبکه‌ها تغییر می‌کنند و آنچه امروز در یک شبکه کار می‌کند ممکن است فردا رفتار دیگری داشته باشد. دلیل اینکه نباید خودتان را به یک پروتکل واحد وابسته کنید همین است.
Colitu به‌جای شما انتخاب می‌کند
لازم نیست انتخاب کنید. Adaptive Connect، حالت خودکار در هر برنامهٔ Colitu، حالت‌های اتصال را به ترتیب ثابت امتحان می‌کند و پیش از آنکه یکی را نگه دارد، بررسی می‌کند که ترافیک واقعی واقعاً عبور می‌کند.
Hysteria2 در همهٔ پلتفرم‌ها اول است، چون وقتی UDP عبور کند بهترین عملکرد را در برابر افت بسته دارد. اگر UDP محدود باشد، دست‌دهی شکست بخورد یا تونل چیزی منتقل نکند، برنامه به حالت بعدی می‌رود. در Android و iOS حالت بعدی VLESS Reality است و پس از آن VLESS XHTTP، Trojan و Shadowsocks 2022. در Windows و Linux برنامه حالت‌های TCP را به ترتیب زمان اتصال اندازه‌گیری‌شده امتحان می‌کند. حالتی که چیزی منتقل نکرده به عقب رانده می‌شود تا اتصال بعدی وقتش را روی آن تلف نکند.
همهٔ حالت‌ها رمزگذاری شده‌اند، پس تغییر حالت هرگز به معنای برگشت به اتصال بدون رمزگذاری نیست. جزئیات هر کدام در صفحه‌های مرکز پروتکل‌ها برای Hysteria2، VLESS Reality و Adaptive Connect آمده است.