VPN برای Windows: پروکسی سیستم، حالت TUN و قطع‌کن اضطراری

در Windows یک برنامهٔ VPN می‌تواند ترافیک را به دو روش متفاوت هدایت کند و این انتخاب تعیین می‌کند کدام برنامه‌ها واقعاً محافظت می‌شوند. در اینجا با مثال Colitu برای Windows 10 و 11 توضیح می‌دهیم چگونه کار می‌کند.

#حالت پروکسی سیستم

در این حالت برنامه یک سرور پروکسی محلی راه‌اندازی می‌کند و آن را در تنظیمات Windows ثبت می‌کند. مرورگرها و بیشتر برنامه‌هایی که پروکسی سیستم را رعایت می‌کنند ترافیک خود را از آن می‌فرستند.

• مزایا: سبک است و تقریباً تأثیری بر سرعت ندارد.
• معایب: برنامه‌هایی که اتصال‌های خودشان را باز می‌کنند (بسیاری از بازی‌ها، کلاینت‌های تورنت، برخی پیام‌رسان‌ها و ابزارها) پروکسی را رد می‌کنند و مستقیم می‌روند.

#حالت TUN

در اینجا برنامه یک کارت شبکهٔ مجازی می‌سازد. Windows همهٔ ترافیک IP را به آن می‌فرستد و برنامه تصمیم می‌گیرد با آن چه کند. بازی‌ها، UDP و درخواست‌های DNS همه از تونل عبور می‌کنند.

• مزایا: همهٔ برنامه‌ها پوشش داده می‌شوند، از جمله آن‌هایی که پروکسی را نادیده می‌گیرند. یک استثنای طراحی‌شده: برخی سایت‌های منطقه‌ای (دامنه‌ها و بازه‌های IP موجود در فهرستی داخلی) مستقیم و بیرون از VPN می‌روند تا سرویس‌هایی که آدرس‌های IP خارجی را نمی‌پذیرند به کار خود ادامه دهند (جزئیات).
• معایب: ممکن است Windows بار اول تأیید بخواهد؛ فشار کمی بیشتر روی سخت‌افزار بسیار قدیمی.

قاعده ساده است: اگر برنامه‌ای با وجود روشن بودن VPN هنوز آدرس یا کشور واقعی شما را نشان می‌دهد، TUN را روشن کنید.

#قطع‌کن اضطراری

اگر اتصال VPN ناگهان قطع شود، Windows بی‌صدا به فرستادن مستقیم ترافیک ادامه می‌دهد. قطع‌کن اضطراری (Kill Switch) از این جلوگیری می‌کند: تا زمانی که روشن است، اتصال‌های خروجی بیرون از تونل مسدود می‌شوند.

قطع‌کن اضطراری Colitu بر پایهٔ Windows Filtering Platform ساخته شده است، همان سازوکاری که کلاینت رسمی WireGuard استفاده می‌کند. قواعد را یک سرویس جداگانهٔ Windows (ColituKillSwitch) به‌صورت فیلترهای پایدار نگه می‌دارد، بنابراین اگر برنامه یا هستهٔ VPN از کار بیفتد، اینترنت تا زمانی که Colitu دوباره وصل شود مسدود می‌ماند. راه‌اندازی مجدد یا خاموش شدن عادی Windows عمداً مسدودسازی را آزاد می‌کند، مگر اینکه هم اتصال خودکار و هم اجرا با Windows روشن باشند، که در آن صورت تا زمانی که Colitu دوباره وصل شود باقی می‌ماند؛ فشردن «قطع اتصال» هم آن را آزاد می‌کند. فقط برنامه، هستهٔ VPN، شبکهٔ محلی و DHCP مجازند. به‌طور پیش‌فرض روشن است. هم در حالت TUN و هم در حالت پروکسی سیستم فعال است؛ در حالت پروکسی، برنامه‌هایی که از پروکسی استفاده نمی‌کنند تا زمانی که متصل هستید اینترنت ندارند. اگر سرویس موجود نباشد، برنامه به شما هشدار می‌دهد و به یک قطع‌کن اضطراری قدیمی‌تر درون‌برنامه‌ای بازمی‌گردد که از خرابی برنامه جان سالم به در نمی‌برد.

#نصب و راستی‌آزمایی

1. نصب‌کننده را از صفحهٔ Colitu برای Windows دانلود کنید.
2. اگر SmartScreen دربارهٔ ناشر ناشناس هشدار داد، ابتدا SHA-256 فایل را با مقدار موجود در صفحه مقایسه کنید. در PowerShell: Get-FileHash .\ColituVPN-Setup-*-x64.exe -Algorithm SHA256.
3. نصب‌کننده را اجرا کنید، وارد شوید و روی Connect کلیک کنید.

برنامه به‌روزرسانی‌ها را خودش نصب می‌کند، اما فقط اگر هم امضای manifest به‌روزرسانی (ECDSA P-256) و هم جمع کنترلی فایل مطابقت داشته باشند.

#چگونه بررسی کنیم که کار می‌کند

1. What is my IP را بدون VPN باز کنید و آدرس را یادداشت کنید.
2. وصل شوید و صفحه را دوباره بارگذاری کنید: آدرس و کشور باید تغییر کنند و صفحه به شما می‌گوید آدرس متعلق به یک سرور Colitu است.
3. برای برنامه‌های خارج از مرورگر، TUN را روشن کنید و دوباره بررسی کنید.

#گزارش‌های خصوصی

هسته‌های VPN دربارهٔ درخواست‌های DNS و اتصال‌ها خطوطی را گزارش می‌کنند. Colitu برای Windows هرگز آن خطوط را نگه نمی‌دارد و نام میزبان‌ها و آدرس‌ها را در پیام‌های خطای باقی‌مانده پنهان می‌کند. بنابراین حتی وقتی گزارش خود را برای پشتیبانی می‌فرستید، سابقهٔ مرور خود را نمی‌فرستید.

کد برنامه متن‌باز است: github.com/colitu/windows.