Colitu VPN
ابزارهای رایگان

آزمون نشت WebRTC

WebRTC که برای تماس تصویری استفاده می‌شود می‌تواند VPN را دور بزند و نشانی IP واقعی شما را به سایت‌ها نشان دهد. مرورگر خود را بررسی کنید.

نشانی‌های WebRTC

در حال آزمون…

نشانی IP شما…

این آزمون چه چیزی را بررسی می‌کند؟

WebRTC فناوری پشت تماس‌های تصویری، اشتراک صفحه و گفت‌وگوهای صوتی است که مستقیماً در مرورگر و بدون نصب چیزی اجرا می‌شوند. برای اینکه دو نفر تا حد امکان مستقیم به هم وصل شوند، مرورگر همهٔ نشانی‌هایی را که با آن‌ها می‌توان به آن دسترسی داشت، یعنی نشانی‌اش در شبکهٔ محلی و نشانی عمومی‌اش در اینترنت، جمع می‌کند و این فهرست را به صفحه می‌دهد.

نکته اینجاست که صفحه برای گرفتن این فهرست به دوربین یا میکروفون شما نیاز ندارد و مرورگر هم هیچ مجوزی نمی‌خواهد. هر سایتی می‌تواند بی‌صدا یک درخواست WebRTC را در پس‌زمینه اجرا کند و نشانی عمومی شما را از آن بخواند. اگر این درخواست VPN را دور بزند، سایت IP واقعی شما را می‌فهمد، حتی اگر هر چیز دیگری که می‌بیند از سرور VPN آمده باشد.

چگونه کار می‌کند؟

WebRTC به مرورگرها اجازه می‌دهد برای تماس تصویری و اشتراک فایل اتصال مستقیم برقرار کنند. برای این کار مرورگر از یک سرور STUN می‌پرسد از بیرون چگونه دیده می‌شود و ممکن است آن نشانی را با سایت به اشتراک بگذارد.

اگر VPN فقط به‌صورت پراکسی سیستم کار کند، این درخواست UDP می‌تواند بیرون از VPN برود و نشانی واقعی شما را آشکار کند. آزمون، نشانی‌هایی را که WebRTC پیدا می‌کند با نشانی‌ای که سایت‌ها می‌بینند مقایسه می‌کند.

چه نتیجه‌ای باید ببینید؟

با VPN خاموش، معمولاً یک نشانی عمومی می‌بینید که همان کارت IP است، به‌علاوهٔ نشانی‌های محلی که به‌صورت نام‌های پنهان «.local» نمایش داده می‌شوند. وضعیت سبز است، چون WebRTC چیزی را که سایت‌ها از پیش نمی‌بینند آشکار نمی‌کند؛ این مبنای مقایسهٔ شماست.

با اتصال Colitu دو نتیجهٔ سالم وجود دارد: هیچ نشانی عمومی نباشد، یا فقط نشانی سرور VPN باشد که دقیقاً با کارت IP یکی است. هشدار یعنی WebRTC نشانی عمومی‌ای پیدا کرده که با نشانی دیده‌شده توسط سایت‌ها فرق دارد: نشانی IPv4 ارائه‌دهندهٔ شما یا، در بسیاری از شبکه‌های خانگی و موبایل، نشانی IPv6 شما. اگر مرورگر WebRTC را کاملاً مسدود کند، چیزی نشت نمی‌کند اما تماس‌ها در مرورگر کار نخواهند کرد.

چگونه نتیجهٔ بد را برطرف کنیم

نشانی عمومی متفاوت در Windows
حالت پیش‌فرض پراکسی سیستم در Colitu ترافیک وب مرورگر را پوشش می‌دهد، اما WebRTC از UDP استفاده می‌کند که می‌تواند مستقیم برود. حالت TUN را روشن کنید: آنگاه همهٔ ترافیک، از جمله UDP، از تونل می‌گذرد.
می‌خواهید در حالت پراکسی سیستم بمانید
WebRTC را در مرورگر محدود کنید. در Firefox مقدار media.peerconnection.enabled را در about:config روی false بگذارید؛ در Brave سیاست مدیریت IP برای WebRTC را روی «Disable non-proxied UDP» بگذارید؛ در Chrome و Edge افزونهٔ رسمی WebRTC Network Limiter از Google را نصب کنید. با سخت‌گیرانه‌ترین گزینه‌ها ممکن است تماس‌ها در مرورگر کار نکنند.
افزونهٔ VPN یا پراکسی در مرورگر فعال است
افزونه‌ها فقط صفحه‌های وب را از پراکسی خود عبور می‌دهند و معمولاً WebRTC را به حال خود رها می‌کنند. افزونه را خاموش کنید و بگذارید برنامهٔ Colitu ترافیک را حمل کند.
نشت در Android یا iPhone
در آنجا برنامه ترافیک IPv4 دستگاه را از تونل عبور می‌دهد، پس نشانی IPv4 متفاوت معمولاً یعنی VPN در آن لحظه متصل نبوده است. در iPhone، IPv6 به‌طور پیش‌فرض نه از تونل عبور می‌کند و نه مسدود می‌شود، پس اگر شبکهٔ شما از IPv6 استفاده کند نشانی IPv6 واقعی‌تان ممکن است نمایان شود. وضعیت را در برنامه بررسی کنید و آزمون را دوباره اجرا کنید؛ در Android «VPN همیشه روشن» و «مسدود کردن اتصال‌های بدون VPN» را روشن کنید تا پس از قطع اتصال هم محافظت بمانید.

پرسش‌های متداول

آیا طبیعی است که نشانی محلی من به‌صورت «.local» نمایش داده شود؟

بله. مرورگرهای امروزی نشانی شبکهٔ محلی شما را پشت یک نام تصادفی .local پنهان می‌کنند؛ این نشت نیست.

چگونه جلوی نشت را بگیرم؟

در Windows از Colitu در حالت TUN استفاده کنید؛ در این صورت همهٔ ترافیک UDP از تونل عبور می‌کند. در صورت نیاز از تنظیم یا افزونه‌ای در مرورگر که WebRTC را محدود می‌کند استفاده کنید.

آزمون از کدام سرور استفاده می‌کند؟

مرورگر شما یک درخواست به سرور عمومی STUN شرکت Cloudflare (stun.cloudflare.com) می‌فرستد. نتیجه فقط در مرورگر شما ارزیابی می‌شود.

نشانی واقعی خود را پنهان کنید

با Colitu، سایت‌ها به‌جای IP واقعی شما نشانی سرور ما را می‌بینند. هر ماه 10 GB رایگان. دانلود برنامه

این ابزارها نتایج شما را ذخیره نمی‌کنند. آزمون DNS یک شناسهٔ تصادفی را ده دقیقه در حافظه نگه می‌دارد؛ ابزارهای دیگر فقط در مرورگر شما اجرا می‌شوند.